Voordat het 5 mei werd was natuurlijk eerst de Dodenherdenking in Nederland.
Zelf ga ik meestal naar de Parklaan in Roosendaal waar loco-burgemeester Evelien van der Star de burgemeester verving.
Want de burgemeester had een ernstig ongeluk gehad een dag na Koningsdag.
Nadat er diverse sprekers hadden gesproken was er tijd voor het leggen van kransen, bloemen en een dans.
Vele organisaties en particulieren konden kransen leggen.
En er was ook tijd voor muziek.
De herdenking duurde bijna 1 uur en iedereen die dat wilde kon nog langst het monument lopen.
Ook ik bewonderde de vele kransen en bloemen.
Op het plakkaat bij het monument staan ook de namen van een oom en twee nichtjes van mijn moeder. Zij zijn omgekomen op 29 oktober 1944, één dag voor de bevrijding van Roosendaal.
Het werd 5 mei en de Bevrijdingstocht in Dordrecht stond op het programma.
Ik schreef me tussen negen en half tien in.
Dit keer vroeg men wel een bewijs dat ik lid was van de wandelbond. Uiteraard kon ik dat laten zien.
Ze vertelde dat er toch wel misbruik van gemaakt wordt.
Het eerste stuk (tot de rust) was ruim 12 kilometer, eindelijk iets te lang, zeker zonder sanitaire voorzieningen.
We liepen langzaam Dordrecht uit.
Soms zag je ook de vlag in top hangen.
Dordrecht werd voor dit moment verlaten.
Ik zag deze bunker.
Gelukkig geen echte stier.De tocht liep heel lang rechtdoor, ik zag soms dieren in de wei zoals deze schapen.
En ook deze koeien.
Mooi uitzicht.De 15 kilometer moest op een gegeven moment al afslaan.
De 25 kilometer liep een stukje over onverhard terrein.
Toen we het onverharde gedeelte verlieten moesten we de trap op.
Wederom zag ik een vlag hangen.
En ook dit paard was aan het genieten van Bevrijdingsdag.
Maar 12 kilometer (wat overigens opvallend goed ging) is toch eigenlijk voor mij wel een lang stuk om ineens te lopen.
De 15 kilometer was ondertussen ook weer een tijdje aangesloten.
Geen paard in de gang maar in de wei.En langzaam maar zeker liepen we toch weer naar het bebouwde gedeelte in Dordrecht.
BoeeeEr waren veel bruggetjes om overheen te gaan.De huizen kwamen al weer in zicht.
Er was al ruim 10 kilometer gewandeld.
We liepen door een parkje.
En kwamen soms ook wandelaars tegen die hun hond uitlieten en dus niet de wandeltocht mee liepen.
Er werd door een straat gewandeld waar weer veel vlagen in top hingen.
Na ruim 12 kilometer was dus de eerste rust.
Hier kon je een puddingbroodje krijgen op je muntje dat bij de start was uitgedeeld.
Er was maar één toilet dus er stond een rij. Ik ben toch ook maar even aangesloten.
Er kwamen nog steeds wandelaars aan bij de rust.
Maar ik besloot weer door te wandelen.
Wederom liepen we door een parkje.
EendjesEn weer moesten we een bruggetje over.
De tocht ging verder.
Nu liepen we wel in Dordrecht.
We kwamen langst het station Dordrecht Zuid.
En weer kwamen we bij een park waar deze twee zwanen te zien waren.
Helaas keken ze niet naar de camera.
MonumentjeNu kwamen we in de buurt van station Dordrecht en het centrum.
Er kwam een sprinter voorbij.
Toen we door dit tunneltje liepen kwamen we in de buurt van het monument.
Hier lagen ook veel kransen.
Dus maar een aantal foto’s gemaakt.
We mogen dit nooit vergeten zeker niet in deze onzekere tijden.
Daarna liepen we wederom door een park.
Waar nog een monument stond.
Weer een bruggetje.Toen we het park uitliepen kwamen we in de buurt van het centrum.
En er waren nog steeds vlaggen te zien.
Je zou een aantal horeca gelegenheden tegen komen. Omdat ik een sanitaire stop moest maken liep ik even naar een plein met terrassen die iets uit de route lag.
Maar later bleek dat dit niet nodig was want toen ik de route weer op liep kwam ik een terras tegen waar ik even heb gerust en gedronken.
Hier had ik dus ook de sanitaire stop kunnen maken.
Deze duif kwam ook even op het terras kijken.Ik liep verder voor de laatste 6 kilometer.
Deze fiets moest ook even op de foto.
Nu liep de tocht langst het water.
Er waren vele boten te zien.
Langst de Merwede waren ook veel mogelijkheden om te rusten.
Na even een rondje langst een ander stuk met water te hebben gewandeld kwamen we weer langst de Merwede.
Hier kon ik mooie foto’s maken.
En nog een stuk van de Merwede.
Soms lagen er grote schepen.
Gekleurde schapen.We kwamen bij de Prins Claus brug.
Het is een fiets- en wandelbrug.
Ook in Dordrecht wordt gebouwd.
En zijn wegen in onderhoud.
De laatste kilometers werden ingezet.
En hoewel het goed liep zijn de laatste loodjes toch altijd zwaar.
Nog even wat laatste foto’s maken.
Om daarna de finish te bereiken.
Ik dronk nog 2 cola en nam een broodjes kroket. Daarna weer naar huis. Sinds de dag van Elst in 2023 heb ik nooit meer zo’n afstand gewandeld.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten