Vrijdag 24 juli 2009 Overwinning vieren

 

 

Vrijdagavond moest natuurlijk een dubbele overwinning worden gevierd. Geslaagd voor mijn MBA-diploma en de Vierdaagse weer uitgelopen. Nog even heb ik gedacht om vanavond terug te rijden vanwege de problemen met het gastgezin, maar later dacht ik: Ik laat me de vrijdagavond toch niet afnemen. Daarom gingen we nog even met de bus richting het centrum van Nijmegen.

Bij het station was er een groep aan het dansen. Daar hebben we even gekeken. 

Daarna liepen we verder richting de stad. Mijn broer had zin in poffertjes en ik in friet. Nadat we dit gekocht hadden gingen we wat drinken in het begin van de stad. Verderop was het al erg druk op de terrassen. We vroegen of we erbij mochten komen zitten en dat mocht. De man zei zelfs, dat moet je niet vragen maar gewoon doen. Maar dat zijn we in Roosendaal niet zo gewend. 

Vrijdag 24 juli 2009 Intocht Via Gladiola

Nadat we de laatste controle hadden gepasseerd en hadden gerust bij de KRO-tent was het nu echt tijd voor de Via Gladiola. En het was nog goed weer al leken er al wat wolkjes te verschijnen.

Ook viel het op dat het langs de kanten erg druk was. Is het wel eens eerder zo druk geweest. Ik kon het me eigenlijk niet meer herinneren.

Vrijdag 24 juli 2009 De dag van Cuijk

De laatste dag zaten we weer bij de bushalte. Op een gegeven moment dachten we dat de drie medewandelaars in de verte aankwamen. Maar toen er één rennend aan kwam lopen dachten we: “Dat zullen ze vast niet zijn.”. Maar toen de rennende jongen dichterbij kwam bleek het de Engelse jongen te zijn. Hij dacht, mede door de twee andere, dat de “coach” al in aantocht was. Het was echter maar een grapje zeiden ze later.  

Natuurlijk gingen we vandaag vol goede moed voor onze 13^de medaille. Maar ook was de gedachte bij ons Ma, die ondertussen thuis zat en zich bedacht dat vandaag haar zilveren kruis had kunnen worden behaald. Iets voor half vijf werden we ingescand en konden we gaan wandelen richting Weezenhof. Het eerste uur was het weer een beetje wakker worden en toen we de Via Gladiola overstaken, dacht ik waren we hier maar. Dan is deze editie weer bijna afgelopen en zou ik weer zonder veel problemen met de voeten de Vierdaagse uitlopen.  

Donderdag 23 juli 2009 De dag van Groesbeek

 

 

Vanmorgen werd door mijn broer alsnog de zogenaamde Lent-opmerking gemaakt. Hoewel we al bijna in Malden waren was dat erg laat dit jaar. Na een minuut of tien wandelen besloten we een flesje te nemen bij een benzine-pomp. Die speelde uiteraard goed in op de vele wandelaars die langs kwamen. Uiteraard werd er nog niet getankt. Hij maakte de opmerking nadat hij zijn flesje ging afrekenen “en pomp 3”. Misschien niet zo’n sterke Lent-opmerking maar toch (vanwege het ontbreken van een betere opmerking) goedgekeurd.  

Woensdag 22 juli 2009 De dag van Wijchen

 

 

Terwijl wij gestart waren voor onze 2^de etappe was in het verre Oosten een totale zonsverduistering te zien deze dag. Als ik de kans zou hebben gehad om daar naar toe te kunnen zou te de Vierdaagse dit jaar hebben laten schieten. Veel personen in mijn omgeving geloofde dat niet maar het is toch waar. Deze zonsverduistering was namelijk de langste in de 21^ste eeuw.

Ons Ma had besloten om naar huis te gaan en we hebben gevraagd of wij dan (zoals ook oorspronkelijk de bedoeling was) op het 2-persoonsbed konden slapen. We waren alleen akkoord gegaan met de hoogslaper + het lager slapen om mijn moeder te ontzien. En in eerste instantie was dat ook goed. Maar daarover later meer.

De wandeling ging zoals gebruikelijk eerst een heel stuk door Nijmegen richting Weezenhof. Daarna waren we snel bij de stand waar we steeds drinkyoghurt kopen. We hadden ondertussen al bijna 2 uur gewandeld.

Het begon even te regenen maar voordat we weer verder wilden lopen was het eigenlijk al weer droog. Dus de poncho kon ook weer snel uit. We liepen richting Alverna en zagen daar een man met een trompet.  

De gehele dag zagen wij hem met verschillende bandjes meespelen. Wel een leuke invulling van je wandeling en ook leuk voor de medewandelaars.  

Dinsdag 21 juli 2009 De dag van Elst

 

De eerste ochtend is het altijd spannend. Hoewel we slechts 2,5 kilometer van de start sliepen was de afstand toch net te ver om te voet heen en weer te lopen. Dus we namen de bus. Bij de bus stonden al twee Nederlandse jongens en een Engelse jongen. Tegen hen was gezegd dat de bus om 3.38u zou komen, tegen ons was gezegd dat de bus een minuut of zeven voor vier zou komen. Dat gaf wat verwarring en vooral de Engelse jongen werd erg zenuwachtig. Hij zei steeds “I’ll call a cap”. Gelukkig kwam de bus zodat we iets over vier uiteindelijk bij de Wedren aankwamen waar we in de rij moesten aansluiten.

Maandag 20 juli 2009 Aankomst

 

 

Maandag 20 juli 2009. Weer stonden we aan de vooravond van een nieuwe Vierdaagse. Nadat ik eerst mijn moeder had opgehaald reden we rond half elf bij mij broer weg. Op naar Nijmegen. We zouden eerst naar ons gastgezin in dhet waterkwartier rijden. Daar zouden we rond half één zijn na verwachting.

Net na ‘s-Hertogenbosch hielden we nog even op de gebruikelijke rustplaats een pauze om wat te drinken en even een sanitaire stop te maken. Daarna zagen we langzaam de plaatsnamen “Grave” , “Wijchen” , “Niftrik”, “Beuningen”en uiteindelijk “Nijmegen” weer op de borden staan. De plaatsen die we deze week weer zouden gaan aandoen.  

We moesten naar het waterkwartier waar we ook tijdens de Dag van Wijchen doorheen zouden wandelen. Ondanks dat we deze keer zonder de TomTom reden ging alles toch goed. Rond kwart over twaalf werden we ontvangen bij het gastgezin. Nadat we thee hadden gedronken werden onze kamers getoond.