Kersttocht Olympus Halsteren 20 december 2008 (10,1 km)

Zo net voor de Kerst besloten mijn broer nog eens een tocht te gaan wandelen. Het werd de Kersttocht (hoe kan het zo toepasselijk) in Halsteren die werd georganiseerd door Olympus69.
We reden naar sportpark de beek waar de start zou zijn. Maar we werden verder gestuurd richting het centrum. Bij de Beek ging het voetballen voor. We hadden dat overigens ook al op de site van Olympus69 kunnen zien maar we waren uitgegaan van het wandelprogramma.

Dus toen we de auto hadden geparkeerd moesten we naar Café de Roos lopen waar de start was. We kozen nog even voor 10 kilometer. Vanaf 1 januari gaan we weer opbouwen naar de Vierdaagse-afstanden. We hopen dan dat mijn moeder nadat het "ijzerwerk" uit haar heup is gehaald ook weer langere afstanden kan gaan wandelen. Ze was er overigens deze keer ook even niet bij. 

 We zagen bij de kerk de Kerststal staan. Straks even kijken.

We liepen nu terug via sportpark de Beek en staken over richting "De Schans", een nieuwe wijk in Halsteren.

En we dachten even dat we in Groesbeek waren (vanwege de naam "De Oude Molen", het restaurant waar we vaak s 'maandags voor de Vierdaagse wat gaan eten.)

Winterserie Kruiningen 6 december 2008 (10 km)

Zaterdag 6 december gingen we na een hele leuke surprise-avond, waaraan dit jaar voor het eerst ook mijn nichtje en neefje meededen naar Kruiningen. Hier was een winterwandeltocht georganiseerd. We hadden eigenlijk nog nooit in deze omgeving gewandeld. Gewoon nooit van gekomen.

Nadat we ons hadden ingeschreven voor de 10 kilometer gingen we om 9.50u van start. De route was verdeeld in 2 stukken van 5 kilometer zodat we op de helft van de wandeling weer bij de startlocatie zouden terugkeren. 

Ik wilde nog even tegendraads zijn om eerst het 2de gedeelte en daarna het 1ste gedeelte te lopen, maar we besloten toch om het maar op de juiste volgorde te gaan doen. 

We liepen eerst een stukje door het dorpje Kruiningen om daarna richting het kanaal tussen de Ooster- en Westerschelde te lopen.

Winter-Snerttocht "De Losse Feeter" 23 november 2008 (11 km)

We zouden dit weekend weer een wandeltocht plannen en kozen voor de zondag. De mogelijkheid bestond namelijk dat mijn neefje zaterdag kampioen zou worden met de F2 van NSV. En daar wilde ik wel bij zijn. Maar we wisten vorige week al dat dit een weekje zou worden uitgesteld. Ze hadden tegen de directe concurrent namelijk gelijk gespeeld. (Ze staan nu nog 3 pnt voor, dus moeten volgende week de laatste wedstrijd gelijk spelen.)

De vraag was deze week echter of het zondag wel bekwaam zou zijn. Er werd sneeuw voorspeld. En het had inderdaad gesneeuwd in de nacht van zaterdag op zondag maar toen ik rond negen uur op buienradar keek bleek de volgende storing toch nog wel een paar uurtjes weg te blijven. Dus we (mijn moeder, broer en ik) gingen rond half tien richting Etten Leur waar de Losse Feeter hun wintertocht organiseerde.

Nadat we ons hadden ingeschreven konden we een minuut of vijf over tien beginnen met de wandeling.

Wintertocht Hart van Brabant 9 november 2008 (13 km)

Terug naar Tilburg. Dat gold zeker voor mijn moeder die tijdens de wandeltocht van 10 februari 2008 hier haar heup had gebroken na ongeveer 1½ kilometer. Mijn broer (die vandaag ook meeliep maar zonder oranje hoed , gewoon vergeten) en ik hadden in maart 2008 nog een tocht in Tilburg gewandeld.
Het was de eerste tocht van het winterseizoen 2008-2009 en rond half negen konden we afreizen naar Tilburg waar we na een kleine omweg rond 9.15u arriveerden. De start was wederom bij Boerke Mutsaers. Omdat ik nog even een plaatsje voor mijn auto moest zoeken waren mijn moeder en broer al naar binnen gegaan om ons in te schrijven. Er werd aan mijn broer gevraagd hoe het met ons moeder was en hij antwoordde dat ze dat aan haar zelf konden vragen.
Toen ik binnenkwam bleek ook ik iets vergeten te zijn. Mijn wandelboekje. Maar omdat ik wist dat er niet veel wandeltochten meer in gestempeld konden worden kocht ik maar vlug een nieuw boekje. (voor die €0,90 hoef je het zeker niet te laten.)

We vertrokken rond half tien en we zagen waarom we om moesten rijden om bij de start te komen. Bij station Tilburg West lag de hele weg open.

We liepen al snel het bos in maar kwamen niet langs de onheilplek van 10 februari. We waren er echter wel in de buurt.

Je moet echter wel genieten van de herfsttafrelen. Paddenstoelen en vallende bladeren waren er te zien.

Rose Gronontocht 12 oktober 2008 (12 km)

Zondag 12 oktober gingen mijn moeder en mijn broer richting België om daar deel te gaan nemen aan de Rose Gronontocht. Deze tocht is vernoemd naar een Belgische schrijfster die op 16 september 1979 is overleden. Het was voor mij de 2de maal dat ik in België ben gestart voor een georganiseerde wandeltocht. Wel erg weinig maar wie weet volgen er meer.

Nadat we ons hadden ingeschreven vertrokken we om vijf over half tien voor onze 12 kilometer. In 2006 had ik deze tocht ook al eens gelopen maar toen was de afstand die ik liep 18 km.

We liepen al binnen de eerste kilometer langs een huis waar Yves en Afke waren getrouwd. Hun huis was versierd. Helaas hebben enkele personen zich moeten opofferen om wat bier op te drinken. De ramen waren namelijk met kratten opgevuld.

 We liepen ook al snel langs het station van Wildert.

Natuurlijk moet je ook eens goed om je heen kijken tijdens het wandelen. Hier een herfsttafreel, namelijk een paar paddestoelen. 

Grenzentocht THOR 27 september 2008 (12,9 km)

Zaterdag 27 september ging ik (pas) voor de 2de maal na de Vierdaagse een georganiseerde wandeling maken. Samen met mijn moeder en mijn broer. Voor mijn moeder was het een test of ze al een langere afstand kon lopen na haar heupbreuk.

Het werd de Grenzentocht die georganiseerd werd door THOR uit Roosendaal. We vertrokken om 9.35 uur en liepen over het sportpark Vierhoeven en zagen onze trots RBC Roosendaal trainen. Ze hadden deze week ook nog een TOPPRESTATIE geleverd door met 2-1 te verliezen van RIJNBURGSE BOYS. :-( . 

Men was daar zo amused over bij RBC dat de spelers als beloning naar sponsors mochten gaan zoeken. En ook de trainer mocht meehelpen.

Maar genoeg gekletst over RBC we kwamen namelijk voor de wandeling. We hadden gekozen voor de 13 km en deze liep richting Horendonk in België. De heenweg was 7,5 km.

Hoewel de route redelijk bekend was liep het toch lekker, het weer was namelijk ook nog goed. Mijn moeder had wel wat moeite met het losse zand in het bos, maar haar tempo was naar omstandigheden niet slecht.

Internationale Zomertochten Breda 14 augustus 2008 (5,4 km)

 

Vandaag een tocht van 5 kilometer tijdens de Internationale Zomertochten Breda (13 t/m 17 augustus 2008).

(Als je meeloopt van 13 t/m 16 augustus dan heb je de Vierdaagse gelopen.)

Het was een kortere tocht omdat mijn moeder voor de eerste maal sinds haar heupbreuk van 10 februari 2008 weer mee zou gaan lopen. Ze wilde zelfs 10 km lopen maar op advies van de fysiotherapeut heeft ze het toch maar bij 5 km gehouden. Gewoon rustig beginnen.

 Ze was zelfs zo enthousiast dat ik amper de kans kreeg om mijn schoenen te wisselen.

 De start was bij de Mokkenboom een clubhuis van de scouting. Om 12.40u vertrokken we.

We liepen door een tunneltje onder de weg door.

En keken een beetje rond en zagen het volgende kunstwerk.  

Vrijdag 18 juli 2008 (Intocht en het klokje rondgelopen)

  

 

Nu de laatste kilometers nog over de via Gladiola. Mijn collega (die al sinds 2005 heeft geprobeerd mij bloemen aan te bieden.) had al een paar keer gebeld om 'n indruk te krijgen hoe laat ik binnen zou zijn. En ik was tot net voor de Via Gladiola goed te bereiken.
In 2005 hadden we elkaar overigens op 'n haar gemist, in 2006 was de Vierdaagse afgelast en in 2007 kon ze wegens een blikseminslag tussen Arnhem en Nijmegen ook niet aanwezig zijn. Viermaal is scheepsrecht zullen we maar zeggen. Ik had overigens al aangegeven dat mochten we elkaar weer missen ik naar restaurant stationzicht bij het station (verrassend) zou komen rond 17.00u.

Vaak kleden wandelaars zich net voor de Via Gladiola nog even om om zodoende meer op te vallen.

Ik liep langs Charlemagne de plaats waar de militairen zich opmaken voor de Via Gladiola en bereikte al snel de Scheidingsweg.

Even wilde er een wandelaar net voor mijn voeten naar de kant springen. Als ik daar wat van zeg wordt er vanuit de kant toegeroepen om niet zo chagrijnig te zijn. Maar supporters bedenk eens even hoe u zich zou kunnen voelen naar bijna 200 km in de benen. Ik wil mijn Vierdaagse ook uitlopen.

Vrijdag 18 juli 2008 (De Dag van Cuijk)

  

 

Tijdens deze laatste dag werden we weer weggeholpen door Rob. Ik zag deze dag wel zitten, had geen last van blaren tot nu toe (nog nooit gebeurd tijdens de Vierdaagse) en het zou niet te warm worden. Alleen de regen zou vervelend kunnen worden. Maar dag 2 en 3 waren we ook doorgekomen. Ik had alleen donderdagavond de rechtervoet even met een extra stukje sporttape moeten afplakken omdat deze wat los begon te raken.
De bus was weer erg vroeg maar reed wel pas om 3.43u weg. Misschien was deze bus wel iedere dag gekomen maar dat risico wilden we niet lopen.
Bij de Wedren even de gebruikelijke rituelen, barometer fotograferen (zoveel al uitgevallen !!!! , maar wij lopen nog en dat geeft een heerlijk gevoel) en een sanitaire stop maken. Rond kwart over vier konden we vertrekken richting Brabant.

Maar voor we daar waren moesten we nog een heel stuk door Nijmegen wandelen. En hier had ik de indruk dat ik aan het slaapwandelen was. Maar je kwam gelukkig wel dichter bij het einde.

We kwamen weer langs de wijk Weezenhof , de stadsdijk en liepen richting St Walrick.

Hier stond Giel weer die ooit ook de Vierdaagse heeft uitgelopen. (One of us)

In de buurt van de militaire rust stond een meisje (Tineke bleek later uit de Gelderlander) met een bord Free Hugs. We hadden haar al eerder gezien.

En ook de Blarentrappers lieten weer van zich horen. Een groep die wandelaars verblijdt met vrolijke zang. Alleen werd nu 'n pikketanissie aan het einde van het lied 'n geslachtsdeel van Janissie dat er altijd in gaat?

Net voor Overassel stond de post van de KRO. We hebben hier even de verzorging meegenomen, maar besloten niet te rusten. We waren eigenlijk even lekker op gang.