Posts tonen met het label 13.01 Reünie GKD 2006. Alle posts tonen
Posts tonen met het label 13.01 Reünie GKD 2006. Alle posts tonen

woensdag 7 juni 2017

Toespraak vice-voorzitter Francien van der Heuvel tijdens Reunie 2006

Wandelvrienden, geachte aanwezigen,
Namens de Vereniging Gouden-Kruisdragers Vierdaagse heet ik u van harte welkom hier in Beverwijk. Een speciaal woord van welkom voor de leden van de reüniecommissie de heer Ton Swart en mevrouw Margriet Sponselee. Tevens voor de burgemeester van Beverwijk, de heer Weterings en de afgevaardigde van het bestuur van de K.N.B.L.O.-wandelsportorganisatie Nederland en van de Stichting DE 4DAAGSE, de heer Ab Schreurs.
Ik sta hier in mijn functie als vice-voorzitter van uw vereniging. Eigenlijk had uw voorzitter, de heer Henny Sackers, hier moeten staan, maar helaas is hij verhinderd. Ik kom daar straks nog op terug.
En dan de 90ste Vierdaagse in 2006: het begon zo mooi, het eindigde zo abrupt. ‘Ga op weg’, luidde het motto van de 45ste Vierdaagse Kerkdienst op zondagochtend in de Grote of St. Stephanskerk in Nijmegen. Dominee Boon en pastoor Jacobs gingen voor in een inspirerende kerkdienst, die opgeluisterd werd door het Parnassuskoor en het Mediorenkoor. Een aantal van u was bij deze viering aanwezig.
Daarna de Vierdaagsemaandag: het was al vroeg heel druk bij het aanmelden op de Wedren. De wachtrijen waren lang, maar dat geeft weer meteen de mogelijkheid om een praatje te maken met andere wachtende wandelaars. Dan het bekende plastic tasje dat we kregen met daarin onder meer het Vierdaagsemagazine. Na een absentie van enkele jaren, was hierin weer een pagina opgenomen met informatie over onze vereniging. Bestuurslid Vicky Delaney had hiervoor zorg gedragen.
Na het melden werden we verrast met een mooie en praktische rugzak. Dit was het cadeau van de Stichting DE 4DAAGSE  aan de wandelaars ter gelegenheid van de 90ste Vierdaagse. Zoals iedere Vierdaagsemaandag was ook deze dag weer een feest van oude bekenden ontmoeten. Lekker over de Wedren of door de stad wandelen, handjes schudden, een praatje maken; het was weer zover, het was feest.
’s Middags gingen onze leden massaal naar het Kolpinghuis. Enerzijds om kaarten op te halen voor de Vlaggenparade, anderzijds om de Ledenvergadering bij te wonen. Een kleine 200 leden was aanwezig bij de Ledenvergadering ‘nieuwe stijl’. Doordat de jaarvergadering al op 8 april was gehouden, was er nu ruimte voor een serieuze doch wat luchtiger vergadering. Voorzitter Henny Sackers opende de vergadering en kondigde, onder grote hilariteit, aan dat het de komende week niet zou gaan regenen. Algemeen manager de heer Wim Jansen gaf ons de primeur van het besluit van een overleg van die ochtend: “Morgen worden de gewone, reglementaire afstanden gelopen. Er is op dit moment geen reden tot aanpassing hiervan.” Het luide applaus vanuit de vergadering maakte duidelijk dat men het hier volledig mee eens was.
Omdat onze vereniging dit jaar 55 jaar bestaat, werd alle aanwezigen een drankje aangeboden en werd er een toost uitgebracht op onze vereniging en op de Vierdaagse. Na de vergadering ging uw bestuur meteen naar het Goffertstadion om een lang gekoesterde wens in vervulling te laten gaan.
Aan uw bestuur was de eer gegeven om ter gelegenheid van de 90ste Vierdaagse de Vierdaagsevlag het stadion binnen te dragen en daarna te hijsen. Maar om dit netjes te kunnen doen, moest er eerst geoefend worden. Frans Leijtens en Vicky Delaney waren hiervoor reeds vanaf 14.00 uur aanwezig en de andere bestuursleden vanaf ongeveer 16.00 uur. Ik vond het overigens ook heel leuk om ook deze kant van de Vierdaagse eens mee te maken. Ook een groot artiest als Lee Towers is daar ’s middags aan het oefenen.
Na enig oefenen slaagden ook wij erin om netjes in de maat te lopen en de vlag binnen te dragen. Wat waren wij trots, toen we ’s avonds de vlag in een vol stadion naar binnen droegen. Het doet iets met je, als je op de grasmat staat in een stadion vol met Vierdaagse-aanhangers en een, zo niet de mooiste, vlag in je handen hebt. Onder aanvoering van onze kapitein Frans Leijtens voerden wij onze taak uit.
Hierna mochten we er allen getuige van zijn dat de heer Wim Jansen koninklijk onderscheiden werd door de burgemeester van Nijmegen. Een zeer verdiende benoeming tot Ridder in de Orde van Oranje-Nassau.
En dan de eerste wandeldag… Het was heet, zeer heet, maar dat was het eigenlijk al enkele weken. Onderweg was het als vanouds gezellig. ’s Morgens door de Via Begonia in Lent, dan Bemmel, zoals altijd opgeluisterd door Zwitserse muziek, Elst met de traditionele koffie bij het gemeentehuis en even verder het toastje van Heinz. Valburg met zijn discotheek, Slijk-Ewijk, Oosterhout en dan de dijk. De vijf kilometer lange dijk van Oosterhout naar Lent. En hier sloeg het noodlot toe.
Oververhitting, vermoeidheid, te weinig voorzorgsmaatregelen van de zijde van de wandelaars, wat de oorzaak ook moge zijn, feit is dat het later op die middag mis ging. Wandelaars vielen flauw, sommigen moesten gereanimeerd worden. Ambulances konden er met moeite door. Het wandelfeest liep uit op een drama dat niemand gewenst en voorzien had.
’s Avonds was er dan ook een spoedoverleg tussen het bestuur van de Vierdaagse, de burgemeester van Nijmegen en vertegenwoordigers van de hulpdiensten. Ondanks het zoeken naar oplossingen, het Vierdaagsebestuur heeft onder andere geopperd om de tweede dag niet te lopen en de derde en vierde dag aan te passen, kon de hulpverlening niet gegarandeerd worden.
Het Vierdaagsebestuur heeft daarop het moeilijke, doch moedige besluit genomen om de Vierdaagse af te gelasten. Een besluit waarop niemand was voorbereid, maar het kon niet anders.
Gelukkig heeft het merendeel van de wandelaars dit besluit gerespecteerd. Het deed zeer, heel zeer, maar het was ook mooi dat de wandelaars die op woensdag naar de Wedren waren gekomen elkaar troostten en dat het verdriet gezamenlijk verwerkt werd. Het motto ‘één voor allen, allen voor één’ werd nu wel heel voelbaar in de praktijk gebracht.
Helaas zijn er altijd uitzonderingen en het heeft mij en uw gehele bestuur veel pijn gedaan dat het bestuur van de Vierdaagse en in het bijzonder de heer Wim Jansen zo zijn aangevallen in de media door een klein aantal wandelaars.
Het stichtingsbestuur, dat het gehele jaar hard aan het werk is om de wandelaars een fijne wandelweek te bezorgen en alles zo goed mogelijk te regelen. Na de problemen rondom limitering van het aantal deelnemers en de aanklacht bij de Commissie Gelijke Behandeling, nu een afgelasting.
En dan te bedenken dat het allemaal vrijwilligerswerk is. Uw bestuur heeft daarom namens u allen een brief ter bemoediging gestuurd aan het stichtingsbestuur.
De reden dat ik vandaag als vice-voorzitter tot u spreek in plaats van onze voorzitter Henny Sackers is dat de bestuursleden van de Stichting DE 4DAAGSE vandaag gehoord worden door de Commissie Hermans. Zoals u wellicht weet onderzoekt deze commissie de gang van zaken rondom deze Vierdaagse.
Het spijt Henny Sackers heel erg dat hij hier niet aanwezig kan zijn, maar hij kan hier helaas niets aan doen. Om onze steun te betuigen aan Henny en aan de overige leden van het Vierdaagsebestuur, hebben wij een grote ansichtkaart gekocht waarop u in de loop van de dag uw naam kunt zetten. Wij sturen hem dan morgen op.
Ik wil besluiten met een gedichtje van mevrouw Paulina Lauterslager, bij velen ook bekend als de Moeder van de Vierdaagse.
Overmacht!
Wie had het verwacht
Dat de zon ons zo erg tartte
En het legioen danig verwarde
Waren jullie altijd reeds kanjers
Nu zijn voor mij ook de afvallers door overmacht kanjers
Veel heb ik aan jullie gedacht
Kon evenwel niets doen
Het was overmacht.
Dit gedicht maakte deel uit van een brief van drie kantjes wat aangeeft hoezeer het haar aan het hart gaat dat zij hier vandaag niet bij kan zijn.
Rest mij nog u een plezierige dag toe te wensen in Beverwijk en dan mag ik nu het woord geven aan één van de organisatoren van deze dag, Ton Swart. Dank voor uw aandacht.
Francien van der Heuvel
 

Reünie Gouden Kruisdragers (Verslag)

Vorig jaar na de succesvolle 10de Vierdaagse heb ik me opgegeven voor de Vereniging Gouden Kruisdragers. Omdat de Reünie toen kort na de Vierdaagse was kon ik die nog niet bezoeken. Dat was wel jammer want het was toen in Breda. Ik heb overigens toen wel een verjaardagskaart gekregen (16 september) dus dat was voor mij een bevestiging dat de inschrijving goed was gegaan. Dit jaar was de Reünie in Beverwijk (zie ook de diverse andere artikelen.) Samen met mijn broer hadden we ons aangemeld.
De vraag was natuurlijk wat ik me moest voorstellen van de Reünie. Misschien waren het alleen maar jongere ouderen die dit soort gelegenheden zouden bezoeken. Was het programma ook geschikt voor ons oudere jongeren (42 en 40 jaar)? Natuurlijk je kunt als je 20 jaar bent ook gouden kruisdrager zijn maar die zijn er natuurlijk niet zo veel. Dus op naar Beverwijk om het uit te zoeken. (Als je niet gaat kijken dan weet je het niet natuurlijk) Het viel ons zeker mee, natuurlijk haalde we de gemiddelde leeftijd wel naar beneden maar er waren meer jongere mensen. En het programma zag er ook goed uit. Om 9.30u werd de Reünie geopend door de vice voorzitter (Francien van der Heuvel) van de vereniging.
Uiteraard werd nog even teruggekomen op de afgelopen Vierdaagse die zo feestelijk begon (Men mocht namelijk o.a. de Vierdaagsevlag binnendragen tijdens de Vlaggenparade) Ook de 1ste dag was een groot feest tot die beruchte dijk tussen Oosterhout en Lent. De voorzitter (Henny Sackers) van de vereniging was om die reden ook niet aanwezig. Ze werd gehoord door de Commissie Hermans.
Daarna sprak de brugemeester van Beverwijk ons toe. Hij had voor iedereen nog een leuke wandeling door Beverwijk en omgeving. Hij sprak ook vol trots dat de langste wandeling ruim 6 kilometer was. Maar daar draait een gouden kruisdrager zijn hand natuurlijk niet voor om. 
Na deze toespraken werden we per bus vervoerd naar Wijk aan Zee waar we werden opgewacht door drumband "De Zwervers" Een leuke anekdote was hier dat de eigenaar van een horicagelegenheid licht in paniek begon te raken toen hij vier bussen zag stoppen bij de Noordpier. We liepen met muziek de noordpier op.



Toen we weer bijna terug waren bij de bussen ging de Drumband aan 2 kanten staan en speelde terwijl wij langs liepen het Vierdaagselied.



Na de wandeling over de Noordpier werden we teruggereden naar het Nova College waar de lunch klaarstond. We zaten aan de tafel die het eerst naar het buffet mocht. Ik nam een broodje kroket en een broodje kaas. Ondertussen was er muziek.
Omdat de laatste tafel vrij laat kon gaan eten vertrokken we met ongeveer een half uur vertraging naar de Corus. Hier kregen we een rondrit over het terrein van 1½  uur.

We mochten zelfs even naar buiten om de locomotief te fotograferen. Meer info over de rondrit is te vinden op www.csy.nl 

Na de rondrit gingen we voor de laatste keer terug naar het Nova College voor een afscheidsdrankje. Enkele organisatoren werden nog in de bloemetjes gezet. We kregen nog een budon met het embleem van de Gouden Kruisdragers. Daarna werd de rit naar huis weer ingezet. Een hele leuke dag. Volgend jaar weer !? (Waarschijnlijk in Almere)

Vergeet mijn gastenboek niet:
https://www.tboek.nl/gastenboek/tinykouters/

Corus IJmuiden (Reünie GKD 2006)

Een staalbedrijf gelegen direct aan de Noordzee, met een open verbinding voor de aanvoer van de grondstoffen erts en kolen. Ook voor de afvoer van pwduct.en, plakken, rollen en platen staal, over de Noordzee is er een open verbinding. Voor afvoer over water naar. het binnenland is er een aansluiting op het Noordzeekanaal. De toepassingen van het staal zijn:
  • Bouw (30%)
  • Automotive (20%)
  • Werktuigbouw (17%)
  • Metaalwaren (15%)
  • Verpakkingen (10%)
Het terrein is 750 ha groot en ligt op het grondgebied van IJmuiden, Velsen-Noord, Beverwijk en Heemskerk. Er wordt 6 miljoen ton staal geproduceerd uit ca 9 miljoen ton erts en 4 miljoen ton kolen. De ertsen en kolen komen uit de gehele wereld, van Australië tot Zweden en van Zuid tot Noord Amerika. De rest 'en bijproducten worden voor ongeveerd 98% hergebruikt, zoals
  • Het gas uit de hoogovens, kooksfabrieken en staalfabriek te gebruiken, zowel door Corus (66%) als door de elektriciteitscentrale.
  • Al het stof dat uit de processen komt en erts en koolstof bevat, weer in te zetten in de Sinterfabriek Ook het stof dat door veegwagens van de wegen wordt gehaald gaat daar naar toe.
  • Het slak dat vloeibaar uit de hoogovens komt wordt tot slakzand verwerkt door direct met water te besproeien is een grondstof voor de cementindustrie.

De badplaats wijk aan zee (Reünie GKD 2006)

De badplaats Wijk aan Zee is een verhaal apart en een dorp apart. Letterlijk omdat het ondanks vier kilometer afstand onder de gemeente Beverwijk ressorteert, en figuurlijk omdat de ruim 2000 inwoners veelal zo hun eigen opvattingen hebben. Het speciale zit 'm in heel kleine zaken, want behalve het strand en de duinen is niets in Wijk aan Zee groot. Het zit 'm in de lucht, in het karakter van de bewoners, in de kleinschalige bouw, in de gastvrijheid, in de rust maar ook de reuring. Uit alles blijkt de afkeer van grootspraak. Dat wil niet zeggen dat de bewoners alleen maar stilletjes van hun dorp zitten te genieten. Ze blijven actief en vindingrijk wanneer de nood aan de man is. Het mooie dorp inspireert de Wijk aan Zeeërs tot originele acties om hun plek met hand en tand te verdedigen tegen slibstortplanen en krachtcentrales. Zo riep Wijk aan Zee zichzelf in 1999 uit tot Cultureel Dorp van Europa en organiseerde met medewerking van tien andere Europese dorpen een reeks culturele evenementen. Een bijzonder onderdeel was de beeldententoonstelling 'Een Zee van Staal' die geopend werd door Hare Majesteit Koningin Beatrix. Elf beeldhouwers uit elf verschillende Europese landen maakten elf beelden van staal. Corus schonk de kunstenaars het staal, een werkruimte en technische ondersteuning. Wijk aan Zee bood de kunstenaars gastvrijheid. En de plek zelf, het Rolandsduin, plaatste de beelden in een indrukwekkend perspectief van duinen, zee en industrie.