Rose Gronontocht 12 oktober 2008 (12 km)

Zondag 12 oktober gingen mijn moeder en mijn broer richting België om daar deel te gaan nemen aan de Rose Gronontocht. Deze tocht is vernoemd naar een Belgische schrijfster die op 16 september 1979 is overleden. Het was voor mij de 2de maal dat ik in België ben gestart voor een georganiseerde wandeltocht. Wel erg weinig maar wie weet volgen er meer.

Nadat we ons hadden ingeschreven vertrokken we om vijf over half tien voor onze 12 kilometer. In 2006 had ik deze tocht ook al eens gelopen maar toen was de afstand die ik liep 18 km.

We liepen al binnen de eerste kilometer langs een huis waar Yves en Afke waren getrouwd. Hun huis was versierd. Helaas hebben enkele personen zich moeten opofferen om wat bier op te drinken. De ramen waren namelijk met kratten opgevuld.

 We liepen ook al snel langs het station van Wildert.

Natuurlijk moet je ook eens goed om je heen kijken tijdens het wandelen. Hier een herfsttafreel, namelijk een paar paddestoelen. 

We hadden geen routebeschrijving meegekregen maar alles was goed aangegeven. Dit bord kun je echt niet missen.

En als je het toch had gemist dan werd je er nog even op gewezen dat je echt goed liep.

 Soms was het wel wat drassig.

Mijn moeder gaf wel aan dat het vandaag iets minder goed ging als tijdens de Grenzentocht van 27 september 2008. Ze had iets meer last van haar been. 

Maar gelukkig bereikten we na 5,4 km de rust, waar we wat hebben gedronken. Daarna liepen we weer verder voor de laatste 6,6 km.

We liepen wel richting de spoorwegovergang, maar sloegen net voordat we eroverheen zouden moeten rechtsaf.

In de bossen zag ik nog een leuk huisje. Misschien iets voor mijn pensioen.(Alhoewel met de kredietcrisis weet je maar nooit wat er van je pensioen over blijft :-)   of toch misschien :-( . )  

 Weer goed opletten op de mooie herfstkleuren. En de paddenstoelen.

 Uiteindelijk staken we toch de spoorweg over om weer richting Wildert te wandelen. 

 Nog wel even een drukke weg oversteken.

Ik had mijn broer al de hele wandeling een bankje beloofd waar de naam van Rose Gronon in gegraveerd stond. Vorige keer toen ik deze tocht liep kwamen we al in het begin langs het bakje, nu pas op het eind. Er zat echter iemand op, dus helaas geen foto deze keer.

We naderden de finish weer snel, bekeken nog even een in aanbouw zijn de woning.

 We werden bedankt voor de deelname en een goede thuisreis gewenst.

Toen we ons hadden afgemeld, dronken we nog wat en aten een broodje en koffiekoek. We haalden ook een stempelkaart op. Als je in 2 jaar tijd de zeven wandelingen in de Kempen hebt gelopen krijg je een T-shirt. Twee jaar geleden was ik hier mee begonnen maar door omstandigheden is het toen alleen bij de Rose Gronontocht gebleven. Misschien hebben we deze keer meer tijd.

Vergeet mijn gastenboek niet: