zondag 21 juli 2019

Donderdag 18 juli 2019 (Dag van Groesbeek)



Vandaag had ik weer de vroege start en ook de bus was (zoals iedere dag de vroege bus) op tijd. Net voordat de bus arriveerde liep er een egeltje over de weg die ik nog vlug even op de foto heb gezet. Ik hoorde later van mijn broer dat de late bus weer pas rond zes uur aankwam. Dat beloofd dus nog wat voor morgen dacht ik. Misschien neem ik daarom ook wel de vroege bus tijdens de Dag van Cuijk. Maar dat kan ik altijd morgen nog beslissen. Na nog even naar het toilet te zijn geweest kon ik weer direct doorlopen bij de start. Dat is toch wel een voordeel van het kwartiertje eerder starten. Het eerste gedeelte van de route is hetzelfde. Al is het nu natuurlijk donkerder dan als je laat mag starten. Maar als je gewoon stap voor stap verder wandelt kom je vanzelf bij de afslag naar links richting Malden. Wel een smaller pad maar het liep toch goed door. Op naar de eerste rust in Malen. De zon was ondertussen al aan het opkomen. In Malden kop ik altijd een beschuit met aardbeien en slagroom. Er is dan een kilometer of acht afgelegd. Na een kwartiertje liep ik verder. Ondertussen was mijn broer ook weer een stuk op weg. De tocht liep verder door Malden. Hier was een controle. Dus mijn kaartje gepakt en laten knippen. Je hoort wel eens verhalen van wandelaars die zelf knippen, maar door de speciale tangen ziet men dat bij de eindcontrole. Daarna werd Malden verlaten en liep de tocht verder via de Maas richting Mook. Hier is het pad weer wat smaller dus kun je soms niet je eigen tempo wandelen. En sommige stukken zijn ook onverhard. Gelukkig moesten hier niet steeds pelotons van militairen passeren. Want dan wordt het erg lastig wandelen. Toen ik bijna in Mook was aangekomen besloot ik weer even te rusten. Door de vroege start had ik alle tijd. Vele wandelaars liepen ondertussen voorbij en de 30 kilometerroute zou later in Mook splitsen. Maar door mijn vroege start waren er nog bijna geen 30 kilometerwandelaars. Daarna ging de route richting Mook. Op het dorpsplein was een rustpunt, maar omdat ik net had gerust liep ik verder. Weer richting de Maas via een stuk wat morgen in omgekeerde volgorde zal worden gewandeld. Het bruggetje over langs een uitzichttoren richting Milsbeek en Plasmolen. Toen wij 50 kilometer wandelen was dit vaak een rustmoment, als je tenminste kon zitten op het trapje. Aan de linkerkant was de Maas met aan de overkant Cuijk waar we morgen langst zouden wandelen. Het is altijd best nog een lang stukje richting Milsbeek. De plaatst waar vorig jaar bij de toiletten ineens de klompendans werd gedraaid. Ik liep verder en na wederom de Maas overgestoken te zijn kwam ik in Plasmolen aan. In Plasmolen besloot ik op het grote plein een soepje met Lipton ICE green te kopen. Dat was totaal €6,50, op zichzelf al erg duur, maar op het pinapparaat stond €7,50. Ik lette niet goed op en zag het eigenlijk pas toen de betaling al was goedgekeurd. Ik kreeg daarom€1,- terug. Nadat ik mijn soep had opgegeten ging ik naar de toilet. Ik kon gelijk doorlopen. Toen ik klaar was stond er een rij. Ik was dus kookoppervlak tijd geweest. Ik liep het plein in Plasmolen weer af om richting Milsbeek te wandelen. Net voordat er overgestoken moet worden lopen we langst de Zevenbergseweg. Is dit al een verwijzing naar de Zevenheuvelenweg vraag ik me af. Daarna moest een drukke weg worden overgestoken, wat voor de veiligheid werd geregeld. Richting Milsbeek maar dat duurt dan nog wel een paar kilometer. Dus iets over de helft weer even gerust. En wat foto's gemaakt van de wandelaars. Daarna kwam al snel de splitsing met de 50 kilometer wandelaars. Zij moeten een ronde van ruim 10 kilometer ik ongeveer 600m naar het punt waar we weer samenkomen. Omdat ik dit jaar vroeg was besloot ik niet te gaan rusten bij het sportveld, waar ik de laatste jaren vaak een gehaktbal kocht. Ik liep richting de St. Jansberg een stevige kuitenbijter. Daarna besloot ik even te rusten. En had even telefonisch contact met mijn moeder. Op naar Bredeweg. Een lange weg waar geen eind aan lijkt te komen. Steeds kijken of je nog niet ergens rechtsaf gaat. En het lijkt maar niet te komen. Maar iedere stap die je zet is weer een stukje richting de 40 kilometer. Uiteindelijk was Bredeweg bereikt en ik nam daar een sanitaire stop bij de voetbalvelden. Eigenlijk doe ik dat ieder jaar hier. Daarna langst Rikken een cafetaria waar ik soms wel eens een ijsje haal. Dit jaar even niet, omdat ik net weer zo lekker in mijn ritme zat. Op naar Groesbeek, waar het altijd heel gezellig is. Niet voor niets wordt deze dag, ondanks de Zevenheuvelen (of misschien wel dankzij de Zevenheuvelen) gezien als de leukste dag. En het einde komt in zicht. Omdat het gezellig is komt er ook veel publiek om de wandelaars aan te moedigen. Langzaam liep ik richting de Oude Molen waar mijn broer en ik maandag nog hadden gegeten. Nadat ik de Oude Molen was gepasseerd kwam de beroemde Zevenheuvelenweg in zicht. Een van de mooiste (en lastigste) gedeeltes van de Vierdaagse. Maar als je al zover bent laat je je niet door deze weg bang maken. En het vele publiek helpt je over deze Zevenheuvelenweg. Halfweg op de Zevenheuvelenweg staat de KNBLO tent. Hier rust ik altijd even. Want om de hele Zevenheuvelenweg in één keer te wandelen vind ik iets te lang. En je ontvangt een yoghurt. Vorige jaar was ik zo moe dat ik de helft over mijn kleren stortte. Zonde natuurlijk. Na een kwartier verder over de Zevenheuvelenweg. Het volgende doel was de rust bij de Goudenkruisdragers. Als ik deze Vierdaagse zou uitlopen word ik op 22 september gehuldigd voor mijn 20ste keer in Valkenswaard waar dit jaar de reünie (in combinatie met een wandeltocht als je dat wilt) zal zijn. Ondertussen werd Berg en Dal bereikt. Hier staan ook veel supporters. Nog een kilometer of 7 te gaan. Vanwege de vroege start had ik alle tijd. Al vlug werd de rust van de Goudenkruisdragers bereikt waar de vrijwilligers weer klaarstonden met drinken en nootje/chips om het zout aan te vullen. Na een kwartiertje liep ik het laatste stuk naar de finish. Eerst richting de Kwakkenbergweg, waar het door de bomen altijd lastig is om foto’s te maken. In deze straat stond ook de kat Nigel. Die staat overigens iedere dag ergens. Al vlug kwam de witte straat in zicht, waarbij de wandelaars door de laatste kilometers worden geschreeuwd. Met muziek en borden met opschriften zoals ‘Mag ik je kruisje zien’. Ja het kruisje of nummertje wat langzaam in zicht komt. We liepen verder en naderde de rode straat waar het ook weer erg gezellig was. Nu zit je echt in de laatste kilometer. Nog een paar straten te gaan. Ik meldde me weer af bij Frieda, die ik ken van het inloophuis. Nu wachten op mijn broer. Die had me vandaag niet ingehaald. Morgen de laatste dag. We gingen een frietje met gehaktbal (in Beek, voor mij een van de lekkerste gehaktballen van Nederland). Het vierde lustrum komt in zicht, nog één dag van 40 kilometer te gaan.















































































































































































































































































































































Vergeet mijn gastenboek niet:
https://www.tboek.nl/gastenboek/tinykouters/


Geen opmerkingen:

Een reactie posten