De wandelaars hebben tijdens hun vijftien tot negentien uur durende Nachtmars door de Zuidwesthoek gedacht aan alles en aan niets.
" Sinds we de 110 lopen, is de animo voor de honderd kilometer stukken minder. Drie jaar geleden besloten we de 110 in de mars op te nemen, voor de long distance walkers."
De 110 kilometer is aantrekkelijk voor de wandelaars die speciale stempels verzamelen, die verkrijgbaar zijn bij tochten vanaf 105 kilometer.
Via grofweg Oudenbosch, Zevenbergen, Noordhoek, Stampersgat, Steenbergen, Oud Vossemeer, Halsteren, Bergen op Zoom en Wouw kwamen ze gisterochtend weer in Roosendaal aan. Bij Zevenbergen en Steenbergen sloten wandelaars aan voor hun mars over respectievelijk 80 en 50 kilometer.
's Ochtends vertrok een grote groep vanuit Roosendaal richting Wouw om de langeafstandwandelaars tegemoet te lopen.
De wandeling is vooral 's nachts gelopen, in het donker. "Daarom zetten we een route uit over voornamelijk asfalt. Oneffenheden op de grond zijn slecht te zien, zeker als je door het bos zou lopen."
De monstertocht door West-Brabant gaat ieder jaar over dezelfde route, wegomleidingen daargelaten. Bij marsen als de Bossche Honderd in Den Bosch is dat anders, daar is ieder jaar een andere route.
Wil Pardon heeft die tocht in januari gelopen. "Daarom weet ik nu dat de afstand aankan. Zolang de voeten het houden, haal ik het", zegt de Roosendaler vlak voor de start.
Een specifieke voorbereiding heeft hij dan ook niet getroffen. Na de Bossche Honderd twee tochtjes van veertig kilometer, het is het onderhouden van de conditie, meer niet. De langeafstandlopers lachen ook met de Vierdaagse van Nijmegen, waar vaak met veel heroïek over wordt gesproken.
"Dat stelt niet zo veel voor, piece of cake. 'Nijmegen' is veel meer de happening. De geoefende wandelaars vertrekken daar om vier uur 's nachts en zijn 's morgens rond elf uur binnen. Vier dagen achtereen vijftig kilometer, daar hoeft niet voor getraind te worden" , lacht Pardon.
De Nachtmars door de Zuidwesthoek verliep goed. De organisatie kreeg complimenten voor de verzorging en voor het goede 'pijlen'. De duidelijke aanwijzingen met kalk op de weg voorkomen verkeerd lopen. De honderd vrijwilligers namen de complimenten met plezier in ontvangst.
Zoals van recordhouder Mart Douven uit het Limburgse Ospel. Hij liep zijn 105e Kennedymars van tachtig kilometer. Niemand in Nederland heeft er meer gelopen. De grootste groep ging zaterdag op stap voor de tachtig kilometer, oftewel de Kennedymars.
"Het is verslavend. We hebben elkaar een half jaar niet gezien en hier komen we elkaar allemaal weer tegen. Dit was wel een van de zwaarste. Ik zat niet lekker in mijn vel, volgens mij zit er een griepje dwars."
Douven geniet ieder jaar als de wandelaars over de brug naar het eiland Tholen lopen. "Dat maakt deze mars speciaal. Plus de lange stukken vlak na het ontbijt. Die zijn vermoeiend, maar omdat je naar het licht loopt is het goed te doen."
Wim Bansma uit Hilversum liep zijn 52e tocht. "Die lange stukken maken het langdradig, verder ging het prima" , zegt hij na binnenkomst. "Het nadeel is wel dat je van de kantine terug naar de parkeerplaats moet strompelen. Dan ben je binnen, heb je even gezeten, iets gedronken, wat soep en een paar broodjes gegeten en dan moet je weer terug naar de auto lopen. Dat valt dan niet mee."
Recordhouder Mart Douven heeft dat probleem opgelost. "Ik word met een busje naar het station van Roosendaal gebracht. Na zo'n veertien uur lopen, stap ik de auto niet in, veel te gevaarlijk. Zeker als je alleen in de auto zit en net als ik een heel stuk terug naar Limburg moet rijden. Je zou in slaap vallen." Voorzitter Wil Pardon komt kort na 10.00 uur binnen, vooraf had hij dat zo ingeschat. Hij feliciteert de anderen die al binnen zijn, neemt op zijn beurt felicitaties in ontvangst en bestelt een trappist. "Ik ben te hard vertrokken en liep 7,4 kilometer per uur, dat breekt je later op. Als ze te hard gaan, kun je ze beter laten lopen. Bij een rustpunt vertrok een groepje twee minuten voor mij. Ik heb er acht kilometer over gedaan om ze in te halen."
Roosendaler Wil Pardon heeft zich bij de verzorgingspost in Steenbergen laten verzorgen aan een blaar.
"Die irriteerde. Doordat de blaar is doorgeprikt en er een goede pleister op is geplakt, kon ik zonder problemen de Nachtmars uitlopen."
De regen die op het einde van de mars neerdaalde, heeft geen invloed gehad op de lopers; een kwestie van goede kleding en schoeisel dragen en niet flauw zijn.
"Ik heb eens meegemaakt dat we zestig kilometer in stromende regen moesten lopen, dan stelt zo'n buitjes niks voor", zegt Douven. Hij loopt alleen Kennedymarsen van tachtig kilometer.
" De 110 loop ik nooit, want dan mis ik een stempel voor de tachtig kilometer, daar heb ik mijn zinnen op gezet. Ik wil er zo veel mogelijk halen.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten