Rondje Someren 5 juli 2009 (40 km)

In 2006 had ik voor de laatste maal gewandeld in Someren. Het jaar van de afgelaste Vierdaagse. Alhoewel vorig jaar heb ik er ook gewandeld. Maar toen was het 6 kilometer wandelen naar Someren Eind om daar mijn broer op te halen die de Kennedymars liep. 

Dit jaar hielden we het beide bij het Rondje Someren. Dit rondje was evenals de Kennedymars vernieuwd. Er werd gewandeld langs een nieuwe route. 

En daarna wachten op de eerste wandelaar van de 80 kilometer. De voorbereidingen werden al getroffen. Maar toen rond tien over half acht nog niemand in zicht was gingen we maar in het startvak staan. Er gingen geruchten dat de eerste wandelaars verkeerd waren gelopen, omdat ze een pijl hadden gemist. Later hoorde ik dat iets over acht de eerste wandelaar was gearriveerd. 

Het werd al lekker druk in het startvak en er werd een warming-up gedaan. Alleen deden hier weinig wandelaars aan mee had ik de indruk, omdat het wel warm was. En dat werd ook een beetje het probleem van de dag, het was erg warm. Vooral de Kennedymarswandelaars hadden hier last van.

Om precies acht uur werd het startschot gelost en ik liep samen met mijn broer om 8.07u door de start. Op naar Someren Heide. 

Toen we bijna bij Someren Heide waren moest mijn broer naar het toilet. Hij vroeg bij het eerste huis wat gepasseerd werd of hij even gebruik mocht maken van het toilet. Dat mocht maar hij moest wel even in de rij gaan staan. 

 Daarna liepen we verder. 

En werden na ongeveer 10 kilometer voor de eerste keer gescand. Het was 9.56u geworden. 

Daarna liepen we richting de heide. Het was een heel mooi stuk. Al was het wel wat warm aan het worden. 

Je kon zelfs een coopertest doen. Maar vandaag even niet.  

Op een bepaald moment klonk in de verte een sirene. En het geluid kwam steeds dichter bij. We moesten zelfs aan de kant voor deze brandweerwagen. Even later ging de brandweerwagen linksaf de heide in. 

Soms waren er ook extra drankposten. 

Om 11.35u had ik al 20 kilometer afgelegd. (En de Kennedymars dus al 60 kilometer vandaar het gele bord.) We kwamen aan bij de grote rust.

Maar wat doet dat meisje met haar blauwe pet nu? Ik was haar net gepasseerd en ze liep al wat moeilijk. Levert ze nu een geel kaartje in bij de scanpost??? Maar dan geeft ze het op toch? En dat na 60 kilometer, ze moet nog maar 20 kilometer, het grootste gedeelte zit erop.

Bij de rust kon je ten en drinken krijgen. En uiteraard ook even een sanitaire stop.

Maar iets voor twaalf liepen we verder richting Lierop. Hier hingen A4-tjes aan de boom met GOEDEMORGEN. Dan kon toen nog net want het was 11.59u. 

We zagen deze hele mooie kerk ... 

... en ook de muziek was aanwezig.  

We moesten over een nieuw viaduct. Dit was nog niet opengesteld voor het verkeer. Wij waren de "proefkonijnen" om te kijken of het stevig was.

Daarna was Asten snel bereikt. 

We liepen achter een aantal jongens die al 32 coupletten (het kan er een meer of minder zijn daar wil ik van af zijn) hadden gezongen want hete wereldbekende  nummer "Dit is het ... couplet, ik heb een potje met vet."

We vroegen ons af wie het eerder beu zou worden, zij die zongen of wij die het aan moesten horen. Zeker toen we dit ook tegen elkaar zeiden, was het voor de jongens een inspiratie om nog maar even door te gaan. 

Maar toen de tafel echt overvol stond met potjes vet en we het 65 kilometerpunt (voor ons 25 kilometer) passeerden was het gezang gestopt. 

In het centrum van Asten was nog een zogenaamd lichtpuntje waar weer eten en drinken te krijgen was. 

Nadat we Asten waren gepasseerd liepen we richting Heusden.

Ook hier was muziek aanwezig en we werden weer gescand. Het was 13.51 uur. 

Hier hebben we nog even gerust en ik zag het meisje dat na 60 kilometer had opgegeven. Ze liep nog steeds ongemakkelijk. 

Maar dat moeilijk lopen geldt ook voor deze man. 

Net na Heusden werd het 70 kilometerpunt (voor ons dus 30 kilometer) bereikt.  

We moesten ons paraat houden voor halvewege de straat.  

Maar wat er nu zo bijzonder was weet ik nog steeds niet. Misschien de jongen met de gele helm, die wandelaars aan het interviewen was. Maar dan moet hij niet buiten het zenderbereik lopen want dan hoor je niets. 

Weer werd een lichtpuntje gepasseerd waar eten en drinken klaar stond voor de wandelaars. 

We moesten helling trekken ... 

... en kwamen in Someren Eind aan.

Ondertussen waren er geruchten dat er tijdens de Kennedymars een dode zou zijn gevallen onder de wandelaars. Gelukkig bleek dat later niet het geval te zijn. Maar er waren wel enkele wandelaars vanwege het warme weer onwel geworden. 

In Someren Eind hebben we nog even gerust op het punt waar ik vorig jaar tijdens de Kennedymars van mijn broer naartoe was gelopen. Toen liepen we samen de laatste zes kilometers. Deze kilometers waren dus bekend. 

We passeerden al snel het 75 kilometerpunt (voor ons 35 kilometer.) 

De laatste kilometers lijken altijd een heel eind. (geldt dan nog steeds 1 kilometer = 1.000 meter ?????) 

Deze man met klompen die we al meer hebben gezien was in gesprek over de loting van de Vierdaagse. Hij vond dat er een manier moest worden gevonden om ook eerstejaars wandelaars meer kansen te geven. 

Zeker voor de Kennedymarswandelaars waren de laatste kilometers loodzwaar. Sons moest zelfs steun worden gezocht op een fietszadel.  

En ook vloeide er al wat traantjes.  

Maar toen uiteindelijk de "Kennedylaan" was bereikt was het een lange weg naar de finish.

De laatste pijntjes werden verbeten … 

... de bloemen werden in ontvangst genomen ... 

... en de finish werd bereikt. Uiteraard mocht ik niet over de rode loper. Ik was om 16.20u binnen zodat ik de 40 kilometer in 8 uur en 13 minuten had voltooid. Niet slecht voor het warme weer. 

Vergeet mijn gastenboek niet: