Omdat het al weer 3 jaar geleden was, dat ik deze tocht had gewandeld, besloot ik samen met mijn broer vandaag weer eens richting Barendrecht te gaan. Mijn broer haalde me rond 7 uur op en om 8.03u konden we starten.
Omdat het laat Pinksteren is zijn een aantal wandeltochten die normaal in juni zijn naar voren geschoven. Ook deze tocht waar we normaal 50 kilometer wandelen, maar vandaag kozen voor de 40 km.
Overigens was de afstand 42 km. De ervaring met de Marijketocht is goed op één ding na, dat zijn de toiletten bij de rusten. Soms zijn die niet aanwezig. Vandaag bleek dat bij de laatste rust te zijn. Maar over de verzorging bij de rustpunten niets dan goed, vriendelijke vrijwilligers en volop gelegenheid om je flesje te vullen vanwege het warme weer.
De wandeling liep eerst door een gedeelte van Barendrecht. Waar ook net een tram voorbij kwam.
Al vlug ben je uit de drukte van de stad.
En loopt langs mooie paden.
Een een klimmetje, gelukkig in het begin, zodat de spieren nog niet teveel waren belast.
Daarna liepen we richting het station.
Hier zou je denken waarom wordt de trap niet genomen, maar de pijl wijst ECHT naar de roltrap.
Ondanks dat we al een heel stuk hadden gewandeld bleven we nog in Barendrecht.
Het zonnetje kwam door en het werd al wat warmer.
Gelukkig kwamen er soms enkele wolken voorbij, zodat de zon in het begin nog niet erg kon branden.
Maar voordat we bij de kinderboerderij (eerste rust) waren moest deze zwaan op de foto.
Bij de boerderij nam ik bouillon. Lekker, maar wel een beetje te zout. Gelukkig had ik drinken bij.
Na de rust moesten we 10 kilometer wandelen richting Zwijndrecht.
We liepen nu echt Barendrecht uit, via Heerjansdam.
Weer langs mooie gebieden werd er gewandeld en we kwamen ook langs een manage.
Volgens ons was hier een wedstrijd.
En weer liepen we in rustige gebieden.
Door de open vlakte werd het wel warm.
We kwamen steeds dichter in de buurt van Zwijndrecht.
Hier was de volgende rust.
We hebben 23 kilometer afgelegd. Even wat vocht aanvullen, want het werd toch wel warm. Het eten van de worstenbroodjes die ik bij AH in Roosendaal heb gekocht werd een minder succes. Het broodje viel uit elkaar.
Na een kwartiertje rust liepen we verder. De volgende rust was na ruim 37 kilometer. Dus 14 kilometer wandelen zonder rust. We besloten onderweg toch nog even ergens te gaan zitten.
Twee wandelaars maakte mij erop attent dat mijn nek al aardig rood werd. Ik besloot een doek onder mijn petje te doen. Ik heb overigens geen last ervan gehad.
We liepen langs het water en besloten na 28 kilometer even te gaan zitten en ik maakte ook een sanitaire stop.
We liepen richting de Heinenoordtunnel, waar we overheen liepen.
Barendrecht kwam weer in zicht.
Maar we moesten nog een rondje wandelen.
We kochten een ijsje en liepen door de Carnisse Grienden.
Zelf vind ik dit de kers op de taart van deze wandeltocht. Dit is een geweldig natuugebied, met allerlei bruggetjes.
Hoewel ik een aantal foto's in dit verslag heb geplaatst moet je echt een keer zelf door dit gebied wandelen.
Even dacht ik dat ik verkeerd was gelopen,omdat ik mijn broer die net iets voorliep niet meer zag. Maar dat bleek niet het geval te zijn.
Ik zag hem niet meer door het bochtige terrein.
Na 37 kilometer was de laatste rust.
Hier dronken we nog iets en ik vulde mijn flesjes voor de laatste 4 à 5 kilometer.
Toen we over een heuveltje kwamen zagen we in de verte de zwaan (Erasmusbrug) van Rotterdam.
En ook de Euromast was te zien.
De laatste loodjes wogen zoals gewoonlijk wel wat zwaar.
Maar de omgeving was prachtig.
En om 17.13u kwam ik bij de finish aan.
Tweeënveertig kilometer in 9 uur en 10 minuten. Gezien het warme weer en de afstand geen slechte tijd. En je moet natuurlijk ook een beetje genieten van deze tocht. We dronken nog iets en reden weer richting huis.
Deze tocht zetten we zeker meer op het programma.
We kwamen in de buurt van de eerste rust na 13 kilometer. Een hele afstand maar in het begin is dat niet zo erg. Je hebt dan al een aantal kilometers in de benen.
Daarna ging de wandeling verder langs het HSL-spoor.
Veel bruggetjes moesten worden gepasseerd.
Op deze trap hebben we nog even gezeten. Zelf had ik op de tekst ALLE AFSTANDEN gezeten. Mijn broer moest lachen toen ik opstond, want het krijt zat op mijn trainingsbroek.
Al snel kwam de finish in zicht.
Vergeet mijn gastenboek niet:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten