Voor de 9de maal ging ik samen met mijn broer de Bloesemtocht in Geldermalsen wandelen. Het was weer 3 jaar geleden, dus het moest er maar van komen. Om 7.23u namen we de trein richting Breda, waar we overstapten in een Sprinter.
En hoe dichter de Sprinter Geldermalsen naderden hoe drukker het werd. Om tien voor negen waren we op het station Geldermalsen.
We moesten de loopbrug over, kregen een appel. Al vlug waren we bij de fruitveiling waar de start was.
Even een boekje met de route ophalen, het inschrijfformulier scannen en vertrekken. Om 9.18u waren we op de route.
Al snel werd de eerste brug bereikt.
Er was ook al snel muziek aanwezig.
De nieuwe routes kwamen namelijk over deze brug terug. Dit jaar waren er weer nieuwe afstanden die echter de oostelijke richting opgingen. Wij namen de westelijke route langs de Linge.
En er was weer muziek aanwezig.
De eerste pontonbrug kwam in zicht.
Na de brug moesten we even omhoog en omlaag lopen. Het ging soepel. Maar er was dan ook nog maar 6 kilometer afgelegd.
Daarom rusten we nog niet op deze plaats.
We liepen langs deze molen richting Beesd.
En ook hier was er weer muziek.
De militairen bekeken rustig de vele wandelaars die de gehele dag langs kwamen lopen.
Oei wat kijk hij boos.
Na de rust in Beesd liepen we weer langs de bloesemvelden.
Ook dit paard keek verbaasd naar alle wandelaars.
Bij Rust Wat waar we overigens niet hebben gerust was er muziek.
Al snel liepen we via Rhenoy naar de andere kant van de Linge.
We zagen de 40 kilometerwandelaars ook weer aankomen.
De volgende rust namen we in Rumpt. Door een splitsing met de 40 kilometer waren we sneller dan normaal in dit plaatsje.
Tijdens de rust genoten we van de harmonie. Gelukkig was dit aan te horen. Dit in tegenstelling tot andere plaatsen waar het geluid echt te hard was.
Playmobielpoppetje
Bij post Frutura was dus harde muziek. De jeugd vond het overigens wel aan te horen, de wandelaars minder. Maar goed, het moet een leuke dag voor iedereen zijn.
Houten vogel
Al snel werd de tweede pontonbrug (van de start gezien) weer bereikt.
Hier maakte ik nog een foto van de Linge.
De molen waar we eerder voorbij liepen is nu aan de overkant te zien.
Ook mooi weer om te varen.
De eerste pontonbrug (vanaf de start gezien) werd ook weer bereikt. Het heuveltje dat eerder nog vlot werd bewandeld, was ineens minder gemakkelijk. Daarna hebben we nog een laatste rust genomen.
In de verte (wagen) werd ook weer harde muziek gespeeld.
We liepen even later verder naar Deil.
En genoten nog even van deze gitariste.
Heel in de verte kwam de finish al in zicht.
En ook van de oostelijke route kwamen de wandelaars terug.
Om 15.33u waren we weer binnen, we hadden 6 uur en 15 minuten gedaan over 26,2 kilometer. Al hebben we wel de indruk dat de afstand eerder richting de 30 kilometer ligt.
Toen we op de trein naar Roosendaal stapten zagen we de vrouw nog zitten maar de ambulancebroeders waren al weg. En om iets over half zes kwamen we aan in Roosendaal.
Nog even een pilsje drinken bij ons stamcafé De Blits. Daarna naar huis.
Thuis zag ik deze haan nog rondlopen. Na het douchen en eten kon ook deze wandeldag weer worden afgesloten.
En de tweede brug was deze keer zelfs gesplitst voor de heen en de terugweg.
De eerste bloesem kwam in zicht toen we de brug overliepen. Door het prachtige weer was het erg mooi, alleen in het begin wel een beetje druk op het parcours.
Koeien genoten ook van het mooie weer.
We moesten echter de tweede pontonbrug nog over.
Aan de overkant zagen we Beesd weer liggen. Nog enkele wandelaars liepen door de bloesemvelden.
Even een bewijs dat we echt bij de bloesemtocht aanwezig waren.
Na de medaille te hebben opgehaald, liepen we rond tien voor vier richting het station. We gingen over Dordrecht terug zodat we ook in dat opzicht een ronde hadden gemaakt. (Om 16.09u vertrokken zowel de treinen richting Breda en Dordrecht dus we konden kiezen.)
Tijdens de rit naar Dordrecht was iemand haar portemonee verloren. Ik had wel gezien dat er wat lag maar dacht dat het een foldertje was. Een vrouw gaf de portemonnee aan de conductrice.
Net voor het station Dordrecht Stadspolder zag ik dat er naast mij wat constantie ontstond omdat een vrouw die ook in Geldermalsen had gewandeld ineens wat weg leek te zaken. Ze gaf ook zelf aan dat ze zich niet goed voelde. Ze viel uiteindelijk daadwerkelijk weg. Gelukkig bleek dat ze nog gewoon ademhaalde, zodat al vlug kon geconstateerd dat het waarschijnlijk een flauwte was geweest. De combinatie van inspanning en een toch wat warme trein was even te veel geworden. De conductrice had toch voor alle zekerheid de ambulance laten komen in Dordrecht om ook de suikerspiegel even te laten controleren. Ik gaf nog het advies om bij uitstappen goed op te letten of de flauwte niet terugkwam en eventueel de vrouw te ondersteunen. De ambulance kwam aan met loeiende sirene en ik gaf samen met mijn broer aan waar de vrouw zat.
Vergeet mijn gastenboek niet:
Geen opmerkingen:
Een reactie posten