Suikerstadmars Dinteloord 16 mei 2009 (25 km)

 

De Suikerstadmars in Dinteloord stond vandaag op het programma. Samen met mijn broer zou ik deze tocht gaan wandelen. Vandaag nog maar 25 kilometer omdat we dit weekend twee verjaardagen hadden. Mijn broer had de tocht al tweemaal gelopen, voor mij was het de eerste keer.

De start was in de Buitelstee waar we rond 7.55u vertrokken. 

De tocht liep eerst door Dinteloord. 

Hier zagen we ook de Wilhelminaboom die geplant was ter gelegenheid van het 25-jarig ambtsjubileum van Koningin Wilhelmina in 1923.

Toen we het dorp verlieten, ging de wandeling richting Stampersgat.

Hier kwamen we langs de silo's van de suikerfabriek aldaar. De wandeling heet niet voor niets de suikerstadmars.

Hier worden de suikerbieten gewogen. De bietencampagne begint zo rond half september en duurt drie maanden. Dan wordt er in een drieploegendienst gewerkt om de suikerbieten te verwerken tot suiker. 

We kwamen aan in Stampersgat en zagen daar een park in het prachtige zonlicht. 

Door dit tunneltje verlieten we Stampersgat weer. 

We liepen langs het water richting de eerste rust. 

Zagen in de verte de kerk van Oud Gastel, waar we enkele weken geleden naar toe waren gewandeld. 

Bij de rust aangekomen hadden we al bijna elf kilometer afgelegd. Ik besefte dat ik nu dichter bij huis was, dan bij de finish. Bij de rust nam ik een kop thee. Wel warm, dus we bleven even rustig zitten. We kwamen Marian nog tegen die een half uur later was gestart. 

We vertrokken weer en zagen een roeiboot langs varen op de Roosendaalse Vliet. Op zichzelf niet zo verwonderlijk want de roeivereniging was een stukje verder. 

Maar zover liepen we niet want we gingen via dit viaduct richting Kruisland. 

En zagen nog even de rustplaats waar we net hadden gezeten.  Bij de 2Daagse Roosendaal - Rucphen hebben we hier ook gewandeld maar toen gingen we de andere kant op. (Richting Oud Gastel)

Net voor Kruisland stond (bij een gevaarlijke oversteek) een wagenrust.  

Maar we liepen door. We kwamen net niet in Kruisland. De 40 kilometer liep hier wel richting Kruisland.

Onze tocht ging verder richting de bovensas. 

In de verte zagen we de silo's weer.

Een klein stukje minder verhard terrein hadden we ook snel overwonnen. 

En gelukkig is mijn lengte slechts 1,82m. Anders was het bukken geblazen. 

Volgens mij ben ik hier een keer over het water naar toe gekomen. Maar niet met een boot! Natuurlijk 4 januari 1997 was ik hier geweest. Dat was de dag van de twee grootste schaatsevenementen, de Elfstedentocht en de Vliettocht. Ik vroeg me af of ik deze Vliettocht ooit nog zou kunnen schaatsen. Ik word natuurlijk ieder jaar ouder en de laatste jaren vriest het ook al niet zo hard. (Alhoewel afgelopen winter was de Vliet toch weer dichtgevroren.) De laatste keer dat ik overigens op schaatsen heb gestaan was 4 januari 1997. 

Aangekomen bij de Bovensas, kwam alles me wel bekend voor. Maar hoe kon dat? Ik had deze tocht nog nooit gelopen. En ook bij een andere tocht was ik hier nog niet geweest. 

Genoeg gekletst over schaatsen, we zijn aan het wandelen. We kwamen dus aan bij de rust en dronken ook hier wat. 

Na een minuut of twintig te hebben gerust liepen we verder. De laatste etappe richting Dinteloord. Nog 5 kilometer werd er gezegd, maar de praktijk wees uit dat het toch nog iets langer was. 

Maar dat deerde ons niet, het was prachtig weer. Overigens zou deze tocht niet zo geschikt zijn bij regenachtig weer zeker als het met bakken uit de hemel komt. Je kunt namelijk nergens schuilen op de lange wegen.

Maar met het weer van vandaag was het ideaal. Ook niet te warm. 

We zagen na een ruim uur het bord Dinteloord al weer staan, we moesten bij de rotonde rechtsaf. 

Of toch linksaf? 

Het centrum kwam weer in zicht ... 

... en na 5 uur en 20 minuten konden we ons weer afmelden.  

We kregen nog een oorkonde uitgereikt. We hadden de 25 km uitgelopen. 

(Al gaf afstandmeten slechts 24,67 km aan, maar daar malen we maar niet over)

Na wat gedronken te hebben keerde we huiswaarts. 

Vergeet mijn gastenboek niet: